«لغت نامه دهخدا»
[مُ شَبْ بَ] (ص نسبی) همچون مشبک. دارای حالت و چگونگی مشبک : در حلم با زمین مطبق برابر است وز قدر و جاه بر ز سپهر مشبکی.سوزنی. و رجوع به مشبک شود.