مشتبه گشتن

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ بِهْ گَ تَ] (مص مرکب) مشتبه شدن :
جز در کمال و فضل نیابی محل
هرگز نگشت بر خودت این مشتبه.
ناصرخسرو (دیوان چ تقوی ص 396).
و رجوع به مشتبه شدن شود.