مشت خوردن

«لغت نامه دهخدا»

[مُ خوَرْ / خُرْ دَ] (مص مرکب) مضروب شدن. دریافت کردن ضربهء مشت. صدمه دیدن از ضربهء مشت :
بخوردم یکی مشت زورآوران.سعدی.
- مشت بر دهان خوردن؛ اصابت مشت بر دهان :
از دست تو مشت بر دهان خوردن
خوشتر که ز دست خویش نان خوردن.
سعدی.