«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَدد] (ع ص) سخت قوی و استوار. (آنندراج) (از منتهی الارب). سخت قوی و توانا و زورآور. (ناظم الاطباء). سخت شده. استوارکرده. قوی. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به اشتداد شود.