«لغت نامه دهخدا»
[مَ خَ لَ بَ] (ع اِ) مهرهء سپید که به لؤلؤ ماند. (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء). یا مورش گربه. (مهذب الاسماء). شاید همان است که امروز کس گربه گویند و آن سپید و برنگ مروارید است. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). || زیوری است که از لیف خرما و مهره سازند. (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || گاهی دختری را هم که این زیور دارد گویند. کلمهء عراقی است و بر این بنا چیزی نیامده. (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از المعرب جوالیقی).