مشرعه

«لغت نامه دهخدا»

[مُ رَ عَ] (ع ص) رماح مشرعه؛ نیزهء راست کرده شده بسوی کسی. (ناظم الاطباء). و رجوع به مشروعه شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر