مشعلدار

«لغت نامه دهخدا»

[مَ عَ] (نف مرکب) آن که مشعل حمل کند. دارنده و نگاهدارندهء مشعل :
نازنین مگذار دل را کز پی پروانگی
ناز مشعلدار سلطان برنتابد هر دلی.
خاقانی (دیوان چ عبدالرسولی ص 880).