مشک خوشه

«لغت نامه دهخدا»

[مُ / مِ خو شَ / شِ] (اِ مرکب) نوعی انگور. (فرهنگ فارسی معین) :
گر اصل مشک را حکما خون نهاده اند
پس چون ز مشک خوشه همی خون شود روان.
عثمان مختاری (دیوان چ همایی ص452).