مشک نباتی

«لغت نامه دهخدا»

[مُ کِ نَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) ماده ای خوشبوی که از پنیرک مشکین گیرند. (یادداشت مؤلف). و رجوع به «پنیرک مشکین» شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر