مشکین سنان

«لغت نامه دهخدا»

[مُ / مِ سِ] (اِ مرکب) کنایه از مژگان معشوق است. (برهان (آنندراج) (انجمن آرا) (فرهنگ رشیدی) :
نیزه بالاست خون غمزهء تو
که به مشکین سنان همی ریزد.
خاقانی (دیوان چ سجادی ص468).