مشی فک

«لغت نامه دهخدا»

[مِ فِ] (اِ مرکب) نوعی از بید (بیدمشک) است که در آمل آن را مشی فک میخوانند. (جنگل شناسی کریم ساعی ج 1 ص194). رجوع به مشک فیک شود.