«لغت نامه دهخدا»
[مَشْ] (ع ص) باخال. (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد). رویی باخال. (مهذب الاسماء). دارای خال سیاه. (ناظم الاطباء). و رجوع به مَشیم شود.
