«لغت نامه دهخدا»
[مَ] (ع ص) اسب باریک میان. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || جامهء پوسیده. (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد). جامه ای که از بسیاریِ پوشیدن پاره شده باشد. (ناظم الاطباء). جامهء کهن. (مهذب الاسماء). || رجل مشیق؛ مرد سبک گوشت. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).