«لغت نامه دهخدا»
[مَ] (ع مص) شیر دادن. (منتهی الارب). || آرامیدن با کنیزک. (از منتهی الارب) (از آنندراج) (از ناظم الاطباء). مجامعت کردن. (تاج المصادر بیهقی). || شیر مکیدن بچه از پستان مادر خود. (ناظم الاطباء). مکیدن. مکیدن آب دهان و پستان شیر. (منتهی الارب) (آنندراج). آب دهن مکیدن. (المصادر زوزنی) (از تاج المصادر بیهقی). || غریدن ابر. (ناظم الاطباء). || لرزیدن. || خوار و ذلیل کردن کسی را. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || سخت شدن سرما. || سخت شدن گرما. (ناظم الاطباء).