«لغت نامه دهخدا»
[مُ لِ] (ع ص، اِ) جِ مصلحه. داروها که زیان داروی دیگر دفع کنند :چنانکه مداوی حاذق در دفع امراض مذمومه محموده در مسهلات به کار دارد و باز آن را مصلحات واجب داند. (تاریخ جهانگشای جوینی). و رجوع به مُصْلِح شود.