مصیبت سرا

«لغت نامه دهخدا»

[مُ بَ سَ] (نف مرکب) آنکه شعر مصیبت گوید. (یادداشت مؤلف). || شاعر که مصائب اهل البیت سراید. شاعر که مصیبت اهل بیت گوید: محتشم بهترین شاعر مصیبت سرای فارسی است. (یادداشت مؤلف). || نائح. نائحه. (یادداشت مؤلف).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر