«لغت نامه دهخدا»
[زِ] (ع ص) دهنده: و انی له من تالد المال جازح. (اقرب الموارد). عطاکننده. بخشنده بی آنکه با کسی مشورت کند. (منتهی الارب). || عطاء جازح؛ دهش بزرگ. || کسی که پی کار خود رود. (اقرب الموارد) (منتهی الارب).