«لغت نامه دهخدا»
[زِ] (اِخ) محمد بن الحسین بن محمد بن الحسن بن علی بن بکران، مکنی به ابوعلی و مشهور به جازری. وی کتاب الجلیس و الانیس را از قاضی ابوالفرج معافی روایت کرده و امیر ابونصر علی بن هبه اللهبن ماکولا آن را از وی بر حافظ نقل کرده است. خطیب او را در تاریخ خود آورده و گوید در بغداد سکونت داشت و از محمد بن موسی مننی روایت میکرد و صدوق بود. تولدش را بسال 364 ه .ق . و درگذشت او را بسال 442 ه .ق . آورده است. (الانساب سمعانی).