جامکی خوار

«لغت نامه دهخدا»

[مَ / مِ خوا / خا] (نف مرکب) جامگی خوار. مواجب گیر. ماهانه بگیر. آنکه شهریه یا سالانه اجرت گیرد. راتبه گیر :
مرا خضر تعلیم گر بود دوش
به رازی که آمد پذیرای گوش
که ای جامکی خوار تدبیر من
ز کام سخن چاشنی گیر من.
خاقانی (از جهانگیری).
فهرست جمال هفت پرگار
از هفت خلیفه جامکی خوار.نظامی.
رجوع به جامگی خوار شود.