«لغت نامه دهخدا»
[گَ کَ دَ] (مص مرکب) جام را به دور درآوردن. ساقیگری. جام باده دادن : ساقیا پیش آر آن آب آتش فام را (کذا) جام گردان کن ببر غمهای بی انجام را. سوزنی.