جامه کندن

«لغت نامه دهخدا»

[مَ / مِ کَ دَ] (مص مرکب)جامه از تن جدا کردن. (بهار عجم) (از ارمغان آصفی). پیراهن از تن برون کردن. لباس را بیرون آوردن :
جامهء واژون طالع میکنم از تن کلیم
بخت را از همت والا دگرگون میکنم.
کلیم همدانی (از ارمغان آصفی) (از آنندراج).