جامهء گل

«لغت نامه دهخدا»

[مَ / مِ یِ گُ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه از پردهء سبزی که برگ گلها در آن میباشد. (بهار عجم) (آنندراج) :
جامهء گل پاره شده بر تنش
غنچه گره بر زده در دامنش.
میرخسرو (از بهار عجم) (از آنندراج).