«لغت نامه دهخدا»
[جامْ] (نف مرکب) آنکه جان را بیند. مجازاً واقع بین، حقیقت بین : دیدن روی ترا دیدهء جان بین باید وین کجا مرتبهء چشم جهان بین من است. حافظ.