«لغت نامه دهخدا»
[نِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب)روح خالص و ناآلوده. روان که بکثافات مادی نیالوده باشد : چه بزرگ غبنی و عظیم عیبی باشد باقی را بفانی و دائم را بزایل فروختن و جان پاک را فدای تن نجس داشتن. (کلیله و دمنه). || روح القدس: بسم الاب و الابن و روح القدس اله واحد؛ بنام پدر و پسر و جان پاک یکی خدا. (از آغاز ترجمهء دیاتسارون).