جان در پای کسی ریختن

«لغت نامه دهخدا»

[دَ یِ کَ تَ] (مص مرکب) کنایه از جان خود فدای جان او کردن. (بهار عجم) :
دست من گیر که بیچارگی از حد بگذشت
سر من دار که در پای تو ریزم جان را.
سعدی (از بهار عجم).
گر جان نازنینش در پای ریزی ای دل
در کار نازنینان جان نازنین نباشد.سعدی.
بسیار کسان که جان شیرین
در پای تو ریزد(1) اولامن.سعدی.
(1) - ن ل: بازد.