جان را کوشیدن

«لغت نامه دهخدا»

[دَ] (مص مرکب)بخاطر جان کوشیدن. بخاطر حفظ جان جنگیدن :
جز این نیز چندان بچنگ آوریم
چو جان را بکوشیم و جنگ آوریم.
فردوسی.
آن ملاعین جنگی کردند... چنانکه داد میدادند که جان را میکوشیدند. (تاریخ بیهقی). رجوع به جان را زدن شود.