«لغت نامه دهخدا»
[سِ تَ دَ] (مص مرکب)جان را گرفتن. کشتن. قبض روح کردن. جان ستادن، چنانکه عزرائیل : که مرا فرمود حق کامروز هان جان او را تو به هندستان ستان چون به امر حق به هندستان شدم دیدمش آنجا و جانش بستدم.مولوی.