«لغت نامه دهخدا»
[یِ نِ دَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه از خارج خانه و جای بیگانگان و راندگان است که بدرون خانه محرم نیستند : هم عقل بر در او جایش بیرون در هم عشق در راه او فرقش بزیر پا. (انجمن آرا).