جای دعا

«لغت نامه دهخدا»

[یِ دُ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب)شریطه. (یادداشت مؤلف) :
شاه نشین چشم من تکیه گه خیال تست
جای دعاست شاه من بی تو مباد جای تو.
حافظ.