جبین گرفته

«لغت نامه دهخدا»

[جَ گِ رِ تَ / تِ] (ن مف مرکب) ترش رو. (بهار عجم) :
پیش جبین گرفته مکن عرض احتیاج
ای نابلد مکوب دری را که باز نیست.
اثر شیرازی (از بهار عجم).