جبین نهادن

«لغت نامه دهخدا»

[جَ نِ / نَ دَ] (مص مرکب)روی بر خاک نهادن. سجده کردن :
ور بغفلت ما نهیم او را جبین
پنجهء مانع برآید از زمین.مولوی.