«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (ع مص) برافروختن آتش را. (از منتهی الارب) (المنجد) (آنندراج). || زبانه کشیدن آتش. (از منتهی الارب) (المنجد) (اقرب الموارد). جَحَم. (اقرب الموارد) (المنجد). بزرگ شدن آتش. (دهار). || چشم را وا داشتن. (از منتهی الارب) (المنجد). || بازداشتن کسی را از کاری. (از ذیل اقرب الموارد) (از المنجد). و این لغت نادری است در حجم به تقدیم الحاء المهمله. (از ذیل اقرب الموارد). || بینی شتر را مهار کردن. (از ذیل اقرب الموارد).