«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (اِخ) جایی است در سرزمین بنی سعد. برخی آن را به تقدیم حاء[ حجور ]گفته اند. عمرانی گوید در شعر شماخ بضم جیم آمده و آن جایی است بنام حجر، سپس آن را جمع بسته و بدان حجر و نواحی اطراف آن را اراده کنند. (از معجم البلدان).