جخنه

«لغت نامه دهخدا»

[جُ خُنْ نَ] (ع ص، اِ) زن بدجماع. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (قطر المحیط) (ذیل اقرب الموارد). زن بد در جماع کردن است. (از شرح قاموس) :
سأُنذر نفسی وصلَ کُلّ جخنه
قضاف، کبِرذَون الشعیر الفُرافر.
(از لسان العرب).
|| زن گول و گیج و ابله. (از دزی ج1 ص174). و عند العامه هی الخرقاء التی لا خیر فیها. (قطر المحیط) (دزی).