«لغت نامه دهخدا»
[جُ کُ نَنْ دَ / دِ] (نف مرکب)تفریق کننده. || منفصل کننده. از هم سواکننده. || علیحده کننده. || حل کننده. (از ناظم الاطباء). فارق. بائن.