جدا گردیدن

«لغت نامه دهخدا»

[جُ گَ دی دَ] (مص مرکب) منفصل و گسیخته گردیدن. جدا شدن. دور ماندن. تفّرق. اِنمیاز. (منتهی الارب) :
گفت اگر گردی شبی از روی چون ماهم جدا
تا سحرگاهان ستاره میشمر گفتم بچشم.
کمال خجندی (از ارمغان آصفی).
چون ببیند سیم و زر آن بینوا
بهر زر گردد ز خان و مان جدا.
(مثنوی).