جراحت دل

«لغت نامه دهخدا»

[جِ حَ تِ دِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) تشویش خاطر. مصیبت. ناراحتی : خواست که جراحت دلش را مرهمی کند. (تاریخ بیهقی ص268).