جراحت رسیدن

«لغت نامه دهخدا»

[جِ حَ رَ / رِ دَ] (مص مرکب) زخم رسیدن. ریش شدن. مجروح گردیدن :
گر ز مژگانت جراحت رسدم
زود برهاند از آنم غم تو.عطار.
جوانمردی را در جنگ تاتار جراحتی هولناک رسید. (گلستان).