جرعه رساندن

«لغت نامه دهخدا»

[جُ عَ / عِ رَ / رِ دَ] (مص مرکب) یک آشام از آب یا شراب به کسی رساندن :
بحق جام جم و آب خضر ای ساقی
که جرعه ای بمن تشنهء خراب رسان.
فغانی شیرازی (از ارمغان آصفی).
عمری است که چون خاک جگرتشنهء عشقم
و ایام بمن جرعهء جامت نرسانید.خاقانی.