جرعه طلبیدن

«لغت نامه دهخدا»

[جُ عَ / عِ طَ لَ دَ] (مص مرکب) یک آشام آب یا شراب خواستن :
مران ز انجمن خویش تنگدستان را
که جرعه ای ز سر احتیاج می طلبند.
فغانی شیرازی (از ارمغان آصفی).