جرعه کشیدن

«لغت نامه دهخدا»

[جُ عَ / عِ کَ / کِ دَ](مص مرکب) یک آشام آب یا شراب نوشیدن :
در پرده هر آن جرعه که چون ابر کشیدی
یک یک ز عذار و عرق افشان تو گل کرد.
صائب (از آنندراج).