جزح

«لغت نامه دهخدا»

[جَ زِ] (ع ص) غلام جزح؛ آنکه نظر نماید و زیرکی نماید. (منتهی الارب). کودکی که نظر کند و زیرکی نماید. (ناظم الاطباء) (از متن اللغه) (از اقرب الموارد). جوان زیرک و صاحب نظر. (آنندراج). جَزَح. (متن اللغه) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (منتهی الارب).