«لغت نامه دهخدا»
[جَ زَ] (ع مص) ناشکیبایی کردن. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (ترجمان القرآن عادل بن علی) (دهار) (از المصادر زوزنی). صبر از دست دادن. (از متن اللغه). بی صبری کردن و اندوه آشکار کردن. و فعل آن با «مِن» متعدی شود: جزع منه. (از اقرب الموارد). || زاری کردن. (دهار) (ترجمان القرآن عادل بن علی) (تفلیسی). || ناشکیبا شدن. (دهار) (تاج المصادر بیهقی). || (اِمص) زاری. (دستوراللغه). || ناشکیبائی. ضد صبر. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). ضد صبر و آن سستی است در مقابل آنچه بر انسان نازل شده. (از متن اللغه) (از اقرب الموارد). ناشکیبایی. (غیاث اللغات) (آنندراج). کم صبری. بی تابی. بی آرامی. ناشکیبی. نقیض صبر. مقابل صبر. (یادداشت بخط مؤلف). تنگدلی. (تاریخ بیهقی).