جفابردار

«لغت نامه دهخدا»

[جَ بُ] (نف مرکب) جفاکش. جفابرنده. متحمل جفا. آن کس که جفا و ستم را متحمل گردد :
بخ بخ ای بخت و خه خه ای دلدار
هم وفادار و هم جفابردار.خاقانی.