«لغت نامه دهخدا»
[ ] (اِخ) پیروان جنجی جوخانی. این مرد در اول بت پرست بوده و در بتخانه زنجلیج [ زنگله؟ ] می زد، سپس دین بت پرستی رها کرد و خود دینی اختراع کرد که پیروان آن بمناسبت نام او به جنجیین نامیده شدند. (از ابن الندیم).