جوائز

«لغت نامه دهخدا»

[جَ ءِ] (ع اِ) جِ جائز. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). رجوع به جائز شود. || جِ جائزه. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). عطایا و انعامات و تحفه ها. (ناظم الاطباء). رجوع به جائزه شود.
- جوائز اشعار و امثال؛ آنچه از شهری بشهر دیگر رود و زبان بزبان بگردد. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد).