جوش آمدن

«لغت نامه دهخدا»

[مَ دَ] (مص مرکب) گرم شدن. بجوشیدن آغاز کردن. بغلیان آمدن. غلیان کردن مایع از حرارت، چنانکه آب بر سر آتش.
-خون به جوش آمدن؛ کنایه از سخت خشمناک شدن. بهیجان آمدن. بخشم آمدن.
|| طغیان کردن دریا. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).
-بجوش درآمدن؛ جوش آمدن.
- || طغیان کردن :
به یک بار از آنها برآمد خروش
تو گفتی که دریا درآمد به جوش.سعدی.