جهان خوردن

«لغت نامه دهخدا»

[جَ خوَرْ / خُرْ دَ] (مص مرکب) گیتی خوردن. منتفع شدن از جهان. (آنندراج). بهره مند گردیدن از دنیا. از همهء نعم دنیا متنعم شدن :
همان به است که امروز خوش خوریم جهان
که دی گذشت و ز فردا پدید نیست نشان.
میرمعزی (از آنندراج).
بعهد از تو بدخواه جان میبرد
بدین عهد و رایت جهان میخورد.نظامی.
-امثال: جهان دیدن به از جهان خوردن است.