جهانگردی

«لغت نامه دهخدا»

[جَ گَ] (حامص مرکب) عمل و شغل جهانگرد. سیاحت :
سرعت عقل در جهانگردی
جنبش روح در جوانمردی.نظامی.
چو طالع جهانگردی آرد به پیش
نشاید زدن کنده بر پای خویش.نظامی.