«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (ع ص، اِ) مؤنث اجهر. زن دیداری تمام خلقت و احوال دیداری. || آنکه در آفتاب دیدن نتواند. (منتهی الارب). || چشم که حدقهء وی بیرون رو باشد از خانه. (منتهی الارب) (ذیل اقرب الموارد). || اسب که غرهء وی همهء روی او را گرفته باشد. (منتهی الارب). || پشتهء هموار و پهناور. (ذیل اقرب الموارد). || زمین هموار که در آن درخت و پشته نباشد. || جماعت. || بزرگان قبیله. (منتهی الارب) (ذیل اقرب الموارد).